Wat leuk dat je een kijkje komt nemen op mijn blog! Dit is allemaal
nieuw voor mij. Ik heb tot nu toe alleen verhalen/columns op Facebook
geschreven, maar als ik er écht wil bij horen, zegt men mij, dan moet ik ook
een blog hebben, dus bij deze. Ik ben Sofie, maar luister veel vaker naar de
naam Fie. Als ik iets doms doe, of iets liefs, of mij man roept mij, dan is het
steevast: Fie. En voor mijn neefje en nichtje: Tante Fie.
Ik ben de magische grens van veertig gepasseerd en dat vind ik heerlijk! Alle grote en kleine onzekerheidjes zijn van mij afgevallen, en ik geniet van het feit dat ik mezelf steeds beter leer kennen en dat ik beter begrijp waar het in het leven eigenlijk om draait. Ik ben sinds twee jaar getrouwd met Bart. Bart is mijn kompas, mijn evenwichtsbalk, mijn vertaler, mijn houvast. Hij is het stemmetje in mijn hoofd dat mij waarschuwt (althans, probeert) om af en toe tot tien te tellen voordat ik iets doe of zeg. Vooral om mezelf te beschermen. Wij hebben geen kindjes, maar wel een huis vol dieren. Ons gezinnetje bestaat uit ons tweetjes, een Labrador ‘Jessie’ van 10, een Duitse Herder ‘Senna’ van 10 en nog een Duitse Herder ‘Falco’ van ruim 4 jaar. Wij zijn dus met zijn vijven. Buiten lopen er nog kippen, een haantje, konijnen en cavia’s rond die, zolang ze mooi in hun omheining blijven, niets te vrezen hebben van onze drie musketiers.
Ik ben een beelddenker. Dat maakt het leven voor mij mooi, maar andere mensen begrijpen mij vaak niet helemaal. Daarin is Bart, een lineair denker pur sang, mijn grote vertaler. Hij probeert zo goed mogelijk de wereld te vertalen naar mijn begrippen. Dat is niet altijd makkelijk, maar we zijn een goed geolied team geworden gedurende de laatste jaren. Op mijn beurt probeer ik Bart, en wie het ook wil zien, het mooie en subtiele in de wereld rondom ons te laten zien. Het is chaotisch in mijn hoofd, maar het is prettig chaotisch. Ik zie beelden, filmpjes, tekeningen, en plaatjes. Ik voel intens, ik hoor en ruik intens, ik zie grote plaatjes en ik probeer in het ‘nu’ te leven. Ik heb mijn eigen woordenschat, en dat kan nog wel eens afwijken van wat we kunnen lezen in De Dikke Van Dalen. Ik bied hiervoor nu al mijn excuses. Wij wonen in Meerhout, dat ligt in België. Zelf ben ik Nederlandse, maar ik ben getrouwd met een Antwerpenaar.
Een spectaculair leven heb ik niet hoor, ik schrijf gewoon over mij en wat me bezig houdt. Ik heb al veel stukjes geschreven zoals ik al zei, maar ik zal er af en toe toch eentje van plaatsen zodat je me beter leert kennen. Het kan dus zijn dat ik een scenario beschrijf waarin het hartje zomer is, terwijl we nu een dikke winterjas dragen. Dit is echter alleen om een beetje duidelijkheid te creëren over hoe De wereld van Fie er nu eigenlijk precies uitziet.
Ik wens je veel leesplezier.
Groetjes Sofie
Ik ben de magische grens van veertig gepasseerd en dat vind ik heerlijk! Alle grote en kleine onzekerheidjes zijn van mij afgevallen, en ik geniet van het feit dat ik mezelf steeds beter leer kennen en dat ik beter begrijp waar het in het leven eigenlijk om draait. Ik ben sinds twee jaar getrouwd met Bart. Bart is mijn kompas, mijn evenwichtsbalk, mijn vertaler, mijn houvast. Hij is het stemmetje in mijn hoofd dat mij waarschuwt (althans, probeert) om af en toe tot tien te tellen voordat ik iets doe of zeg. Vooral om mezelf te beschermen. Wij hebben geen kindjes, maar wel een huis vol dieren. Ons gezinnetje bestaat uit ons tweetjes, een Labrador ‘Jessie’ van 10, een Duitse Herder ‘Senna’ van 10 en nog een Duitse Herder ‘Falco’ van ruim 4 jaar. Wij zijn dus met zijn vijven. Buiten lopen er nog kippen, een haantje, konijnen en cavia’s rond die, zolang ze mooi in hun omheining blijven, niets te vrezen hebben van onze drie musketiers.
Ik ben een beelddenker. Dat maakt het leven voor mij mooi, maar andere mensen begrijpen mij vaak niet helemaal. Daarin is Bart, een lineair denker pur sang, mijn grote vertaler. Hij probeert zo goed mogelijk de wereld te vertalen naar mijn begrippen. Dat is niet altijd makkelijk, maar we zijn een goed geolied team geworden gedurende de laatste jaren. Op mijn beurt probeer ik Bart, en wie het ook wil zien, het mooie en subtiele in de wereld rondom ons te laten zien. Het is chaotisch in mijn hoofd, maar het is prettig chaotisch. Ik zie beelden, filmpjes, tekeningen, en plaatjes. Ik voel intens, ik hoor en ruik intens, ik zie grote plaatjes en ik probeer in het ‘nu’ te leven. Ik heb mijn eigen woordenschat, en dat kan nog wel eens afwijken van wat we kunnen lezen in De Dikke Van Dalen. Ik bied hiervoor nu al mijn excuses. Wij wonen in Meerhout, dat ligt in België. Zelf ben ik Nederlandse, maar ik ben getrouwd met een Antwerpenaar.
Een spectaculair leven heb ik niet hoor, ik schrijf gewoon over mij en wat me bezig houdt. Ik heb al veel stukjes geschreven zoals ik al zei, maar ik zal er af en toe toch eentje van plaatsen zodat je me beter leert kennen. Het kan dus zijn dat ik een scenario beschrijf waarin het hartje zomer is, terwijl we nu een dikke winterjas dragen. Dit is echter alleen om een beetje duidelijkheid te creëren over hoe De wereld van Fie er nu eigenlijk precies uitziet.
Ik wens je veel leesplezier.
Groetjes Sofie
Geen opmerkingen:
Een reactie posten